نویز در برابر نویز #۷

شب هفتم از آنِ Magic Mind (حمیدرضا چگینی) و Neuronal Noise (رها مهدوی) بود: دو ست ۴۵ دقیقه‌ای با سینتی‌سایزرهای آنالوگ و Max/MSP، نویز الگوریتمی با ۲۲۰ تا ۲۸۰ ضرب در دقیقه، انکارناپذیرترین نویزی که استودیو و کافه‌ی طبقه‌ی بالا شنیده بودند. پرماجراترین روز هم بود: صدا به حیاط پشتی نشت کرد و برخی همسایه‌ها را ناراحت کرد، که با عذرخواهی صادقانه‌ای حل شد.

این دوئت تماشاگرانی صبور و باتجربه با خود آورده بود. آرمان مقدم تصویرها را بداهه ساخت، خطوط افقی سرخ و سفید که در طول هر یک از دو ست طولانی شکل و رنگ عوض می‌کردند.