نیکولاس ویزه

نیکولاس ویزه (م. ۲۵۳۵ ش. / ۱۳۵۵ ه‌.ش.، مصادف با ۱۹۷۶ میلادی) هنرمند صوتی‌تصویری، طراح و آهنگساز/اجراگر موسیقی الکتروآکوستیک مقیم برلین است که از ۲۰۰۶ میلادی در آنجا زندگی و فعالیت می‌کند. او طراحی ارتباطی، تصویرسازی و نظریه‌ی ارتباطات را در دانشگاه علوم کاربردی هامبورگ (دیپلم ۲۰۰۵ میلادی) خواند و نیز در Sound Studies دانشگاه هنر برلین (UdK) و دوره‌های فلسفه و جامعه‌شناسی دانشگاه هامبورگ شرکت کرد.

فعالیت او چیدمان، اجرای فضایی، آهنگسازی الکترونیک معاصر، موسیقی رابطه‌ای و بداهه، هنر گرافیک، طراحی، کلاژ، رادیو و فیلم تجربی را در بر می‌گیرد. آثار او تصاویر یافته‌شده، صداهای یافته‌شده و نقل‌قول‌های رسانه‌های جمعی و زندگی روزمره را واسازی و بازسازی می‌کنند؛ گفتار، واژه‌ی نوشتاری، معماری، انتزاع پیچیده و انکسار نوستالژی نقش‌های مهمی دارند. در آثار الکتروآکوستیکش، او در سنت musique concrète تکه‌های کوتاه ضبط‌های آکوستیک را کلاژ، لایه‌لایه و پردازش می‌کند، مدولاسیون فیدبک چندصدایی‌ای را که با نمونه‌ها به راه می‌افتد به آن می‌افزاید و توجه دقیقی به تجربه‌ی شنیداری بسیار فضادار نشان می‌دهد.

او در سراسر اروپا، آمریکای شمالی، ایران، اسرائیل و ترکیه اجرا، نمایشگاه و انتشار داشته است. همکاری‌های او شامل دوئت‌های The Pond (با خواننده Elisabetta Lanfredini) و The Quiet Cue (با گیتاریست Michael Renkel)، جمع موسیقی‌تئاتر میان‌رسانه‌ای FrauVonDa، و دوئت او با Heidrun Schramm که در ۲۰۰۴ میلادی شکل گرفت، است.