متو ژوپی

ماتو تزوپی (متو ژوپی) هنرمند صدا و پرفورمر ایتالیایی ساکن برلین است. صدا و زبان مادهٔ اصلی کار او هستند: حاملان تاریخ‌ها و امکان‌های بیان‌نشده که اغلب از پویایی‌های موروثیِ کنترل و در معرض دید بودن شکل گرفته‌اند. او این مضامین را از راه پرفورمنس و نوشتار شاعرانه می‌کاود و پشتوانهٔ کارش پژوهش در پدیدارشناسی صدا و شفاهی‌بودگی است. او با صداهای ضبط‌شده، متن، صداهای میدانی و آزمایش‌های درجا کار می‌کند و میکروفون، اشیای صحنه، لباس و ژست، و نیز فضا و تماشاگران را ابزارهایی دراماتورژیک می‌داند.

از پروژه‌های کنونی او «گوالت‌مونوپول» (Gewaltmonopol)، اجرایی تک‌نفره که تنها رسانه‌اش صداست؛ «دگرگونی‌ها» (Transformations)، مجموعه‌ای صوتی دربارهٔ کنش‌های آوایی؛ و «لیمپ» (LIMP)، پژوهشی اجرایی دربارهٔ ژست میکروفون و شنیدن فضایی است. او برای «بریچر» در بنیاد جولیا اشتوشک با الیف هلال موسیقی صحنه ساخت و طراحی صدای «پروژهٔ (W)HOLE» (زوریخ، ۲۰۲۵) را انجام داد. او به‌عنوان نیمی از دوگانهٔ «سان جورجو چیبرنتیکو» آلبوم «Attraverso un Ricominciare» را در لیبل Ruego (۲۰۲۵) منتشر کرد و نخستین کار تک‌نفره‌اش «ددالو» در ۲۰۲۳ را رادیو فانگو تولید و پخش کرد. او در «تاچت» نوشتهٔ یاکوپو جاکومونی به کارگردانی سیلویا کوستا (بینال تئاتر ونیز ۲۰۲۶) اجرا می‌کند.