آنسامبل پِلک

آنسامبل پِلک پروژه‌ای موسیقی٬ مستقر در برلین، است که به دست ماهان تبریزیانیا و یولیا هرتسوگ آغاز شده است. ماهان به نوازندگی گیتار، سینتی‌سایزر و پردازش صدا در موسیقی الکترونیک می‌پردازد و یولیا در آهنگ‌سازی و اجرا از فلوت ریکوردر و کیبورد استفاده می‌کند. این دو هنرمند در حال شکل‌دادن به زبانی ترکیبی‌اند که از موسیقی امبینت، جاز تجربی، موسیقی الکترونیک، آهنگ‌سازی معاصر و منظرهای صوتی مینیمال الهام می‌گیرد.

تعامل زنده در مرکز فعالیت این گروه قرار دارد. آنسامبل پلک اجرا را فرایندی مشترک از شنیدن می‌داند، فرایندی که در آن اشاره‌های آکوستیک، تکنیک‌های گسترش‌یافته (به انگلیسی: Extended technique)، بافتارهای سینتی‌سایز، فضاهای شبیه به ضبط‌های میدانی صدا و پردازش الکترونیکی پیوسته بر یکدیگر اثر می‌گذارند. موسیقی آن‌ها اغلب به‌تدریج رشد پیدا می‌کند٬ روندی که در آن رویدادهای کوچک — مانند نفس‌کشیدن در فلوت ریکوردر، رزونانس یک گیتار آماده‌شده (به انگلیسی: prepared)، دگرگونی در سنتز صدا یا تغییر در رویکرد فضای صدا — به نقاط عطف ساختاری اثر تبدیل می‌شوند.

این گروه دو نفره در صحنه موسیقی تجربی مستقل برلین و فراتر از آن اجرا داشته‌اند. که از جمله‌ی این اجراها می‌توان به شرکت در مجموعه ‌اجرای «رویارویی با صداهای شماره ۶» در پاس برلین٬ همینطور اجرا در فستیوال Future East و همینطور اجراهای زنده در شهر وین٬ مانند Flucc / Flucc Wanne و رادیوی Call Shop اشاره داشت. آن‌ها همچنین در ویژه‌برنامه Sonic Spirits در ژوئن ۲۰۲۶، در کنار نامدار مجیدی و مورزا جمشیدبیگ، اجرا کرده‌اند. شیوهٔ کار آن‌ها نه یک «صدای ثابتِ گروهی»، بلکه فضایی انعطاف‌پذیر است٬ فضایی که در آن دو پیشینهٔ موسیقایی متمایز به هم می‌رسند، به یکدیگر گوش می‌دهند و دستخوش تغییر می‌شوند.