علیرضا امیرحاجبی

علیرضا امیرحاجبی (م. ۲۵۲۹ ش. / ۱۳۴۹ ه‌.ش.، مصادف با ۱۹۷۰ میلادی، تهران) آهنگساز و متفکر است. او موسیقی مدرن، از جمله صدا، طراحی صدا و ادیوسفر را در ایرکام پاریس خواند. از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ میلادی در پروژه‌ای مشترک میان ایرکام و شهرداری پاریس برای مهار آلودگی صوتی همکاری کرد؛ از جمله پروژه‌ای مشخص در سال ۱۹۹۷ میلادی.

همکاری‌های بعدی او شامل کار با آهنگساز آمریکایی Joshua Fineberg و Stephen McAdams در کارگاه‌هایی در ایرکام و مؤسسه‌ی روان‌شناسی (دانشگاه رنه دکارت پاریس ۵) در سال ۱۹۹۷ میلادی است. او همچنین در سال ۱۹۹۸ میلادی در چارچوب پروژه‌ی فائو/یونیسف برای کودکان سومالیایی در پاریس، یک اجرای صوتی انفرادی ارائه کرد.

کارنامه‌ی هنری او شامل شمار زیادی نمایشگاه ویدئوآرت و چیدمان‌ها و اجراهای صوتی/محیطی در نگارخانه‌ها، فضاهای هنری و موزه‌های شاخص تهران است؛ در بازه‌ای نزدیک به دو دهه (۱۹۹۸–۲۰۱۷ میلادی). او همچنین چند کتاب درباره‌ی هنر مفهومی، تئاتر و هنر اجرا را ترجمه کرده است. به گزارش خبرگزاری کتاب ایران و بسیاری از منتقدان، امیرحاجبی از معدود کنشگران هنر مفهومی و هنر اجراست که اجراهایی اصیل و برخاسته از فلسفه‌ی هستی‌شناختی این گونه‌های هنری ارائه می‌کند.

از ترجمه‌های او می‌توان به «نامعین‌ها» اثر جان کیج، «مواجهه با سکوت» اثر تورو تاکه‌میتسو، و نیز «تئاتر و هنر اجرا» و «آغاز بی‌پایان: هنر مفهومی» اشاره کرد؛ کتاب آخر شامل مقالاتی از فیلیپو تومازو مارینتی، هانس ریختر، جان کیج، سل لویت و آنتونن آرتو، و همچنین گفت‌وگوهایی با مارینا آبراموویچ و آلن کاپرا و یادداشتی از رابرت اسمیتسون است.